Triumph of Humility

[Two people on a motorcycle and I was walking]
[He] : Deccan Hospital?
[I]: aa..aa...aa..
[Shall I take it out and search]
[Won't look good]
[Or shall I?]
[He]: No idea?
[I]: aa..aa..aa..
[So what?]
[I'm not the last person]
[It's natural]
[Not really]
[He]: No idea?
[I]: Sorry, No idea.

Unrequited Lust

On peak of my happiness
Counting my blessings
Life on cruise mode
No more fear of failures
and regrets of any kind
I was living my age

I saw those eyes after a decade or so

We talked about our gentle past
I gyrated around a place we went

We saw, travelled and ate, I joked
We went out together never on a date

You never asked me out
Pressing those eyes she said
Intemperate were your word and stare
My hopes were you would dare
To shake a leg with me in dim light
To watch a movie in a corner seat
In those days had but one wish
Two of us together in dark bliss
I wasn't at all prude and fine
Shamelessly gave hints in vain

I was a believer ready to burn
But waiting for a share of my sin

Oh! It's all so pointless looking again
Neither you nor I can ever begin
Nothing defined us and nothing limited
So natural that never would be
She stopped and stared blankly at me
Embarrassed and confused we parted

I had struggled but killed the man of mountains
Convinced that I was born to swim
She came and resurrected the mountains
And I realized that man was the same
I was living my age

Note: Partly inspired by this blog post.

Awkward Ending

[At a fish stall. I was waiting for the fish I ordered to be cleaned and cut]
[He] : Are you the one who ordered the Tuna fish?
[I] : Yes.
[He]: How do you cook it? When I bought it last time, I fried as I didn't know any other way of cooking. And the smell was horrible.
[I]: I don't have much idea but our maid knows how to cook it.
[He]: I must say, the smell was unbearable
[I]: When I bought it first time, I had to throw it [I missed to explain it was not because of smell but my roasted fish turned out to be a big flop].
[He]: Ha..Ha.. but doesn't it smell?
[I]: I don't think so. I suppose our maid knows the way to cook it.
[He]: Look at all these fishes. I mean they are so expensive and this is still available at a reasonable price. That's the reason I bought it last time and my goodness the smell was horrible.
[I]: [I gave a sheepish grin as that's the precise reason I bought it too. However, I never wanted it to come out as my deteriorating quality of life but as an experiment with some exotic fish]
I mean it doesn't smell as bad as, say, Sardine...
[He]: No...No...
[I]: Also, we cook it and don't fry it. I suppose fried fish always smell worse.
[He]: No, Not really. The smell of Sardine fry or any other fry is actually a good smell. This was actually a foul smell.
[I must say I do agree with smelling good fried fish and felt embarrassed that I might have been inadvertently influenced by those vegetarians]
[I]: My maid actually removes the skin and cooks. Did you remove the skin while frying?
[He]: No, we didn't. We infact fried with skin intact.
[I]: Not sure. But that could be one reason for that foul smell. Or maybe we should ask the Japanese..He..He..
[He]: Yes, that could be the reason. So, that's why you have asked the guy to remove the skin
[I]: Yes.
[Then couple of minutes of silence]
[He]: Okay, then. Thank you.
[I]: Ah..Ah... You're welcome.

Lost Thought

There rose a thought
A blown flower

Flowing bliss
Like a trance 
I felt pleasant
A real content

Future is certain
Past laid rest
Then it vanished
In a flash
And I wrote this

ಅಂಕಮರ್ಮ (Sun Tzu's Art of War) - ೨

ಅಂಕ ಸಾರುವುದು

೧. ಸುನ್ ಜ಼ಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: ಕಾಳದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ಕ್ಷಿಪ್ರ ತೇರುಗಳು, ಮತ್ತಷ್ಟೇ ಗಡಸು ತೇರುಗಳು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕವಚತೊಟ್ಟ ಕಾಲಾಳುಗಳು ಕಣದಲ್ಲಿರುವರೇ, ಸಾವಿರ ಮೈಲಿಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಬುತ್ತಿ, ಮನೆ ಮತ್ತು ಕಣದ ಖರ್ಚು- ಅತಿಥಿಗಳ ಮನರಂಜನೆಯೂ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು-, ಅಂಟು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣಗಳಂಥ ಸಣ್ಣ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು, ತೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳಿಗಾದ ವೆಚ್ಚ, ಇವೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಮೊತ್ತ ಸಾವಿರ ಬೆಳ್ಳಿ ಪಣಗಳಾಗುವುದು. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕಾಲಾಳುಗಳ ಪಡೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ವೆಚ್ಚವು ಇಂತಿರುವುದು.

೨. ಕಾಳಗವು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗೆಲುವಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆಳುಗಳ ಆಯುಧಗಳು ಸವೆದು ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಅವರ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಕಂದುತ್ತದೆ. ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿರುವರೆ, ನೀವು ಬಳಲಿ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ.

೩. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿರುವುದು, ಕದನ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ, ರಾಜ್ಯದ ಬಗೆಗಳು ಈ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ದುಡ್ಡೇರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವುವು.

೪. ನಿಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳು ಸವೆದಾಗ, ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಕನ್ದಿದಾಗ, ಚೈತನ್ಯ ಬತ್ತಿದಾಗ ಮತ್ತು ಖಜಾನೆ ಖಾಲಿಯಾದಾಗ, ಬೇರೆ ನಾಯಕರು ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟದ ಉಪಯೋಗ ಪಡೆಯಲು ಎದ್ದು ಬರುವರು. ಆಗ ಯಾವನೂ, ಎಷ್ಟೊಂದು ಜಾಣನಾದರೂ, ಮುಂಬರುವ ಖಚಿತ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

೫. ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವು ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಆತುರಗೆಟ್ಟವರ ದಡ್ಡತನವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ತುಂಬಾ ತಡ ಮಾಡುವ ಹವಣಿಕೆಗಳು ಚತುರನೀತಿ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ.

೬. ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಕಾಳಗಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನಪಟ್ಟ ನಾಡುಗಳ ಯಾವುದೇ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಲ್ಲ.

೭. ಯಾವನು ಕಾಳಗದ ಕೇಡುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿರುವನೋ, ಅವನು ಮಾತ್ರವೆ ಅದನ್ನು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

೮. ಚಾಣಾಕ್ಷ ಅನ್ಕೇಯ ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಕರ ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲದೇ ಅವನ ಸಾಮಾನು ಬಂಡಿಗಳನ್ನು ಎರಡು ಸರ್ತಿಗಿಂತಲು ಮೇಲಾಗಿ ತುಂಬಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

೯. ಕದನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ನಾಡಿಂದ ತನ್ನಿ, ಆದರೆ ಊಟ ವೈರಿಯಿಂದ ಕಬಳಿಸಿ. ಈ ರೀತಿ ಪಡೆಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಆಹಾರ ಸ್ಥಿರವಾಗುವುದು.

೧೦.

To be continued:

Source:

http://suntzusaid.com/book/2

ಅಂಕಮರ್ಮ (Sun Tzu's Art of War) - ೧

ತಳಪಾಯ
೧. ಸುನ್ ಜ಼ಿ ಹೇಳುವರು: ಅಂಕಮರ್ಮವು ನಾಡಿಗೆ ಗುರುತರವಾದದ್ದು.

೨. ಇದು ಸಾವು-ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಉಳಿವಿನ ಇಲ್ಲಾ ಅಳಿವಿನ ದಾರಿ. ಆದುದರಿಂದ ಈ ಪರಿಶೀಲನಾ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಕಡೆಗಣಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.

೩. ಹಾಗಾಗಿ, ಐದು ಸ್ಥಾಯಿಗಳಿಂದ ಪರಿಪಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಅಂಕಮರ್ಮವನ್ನು, ಕಣದ ಹದವನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸುವ ಹವಣಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನದಲಿಟ್ಟಿರಬೇಕು.

೪. ಈ ಸ್ಥಾಯಿಗಳೆಂದರೆ, ೧. ನೈತಿಕ ಧರ್ಮ ೨. ಕಾಡು ೩. ನಾಡು ೪. ಮನ್ನೆಯ  ೫. ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತು

೫,೬. ನೈತಿಕ ಧರ್ಮವು, ಬದುಕಿನ ಪರಿವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಅಂಜಿಕೆಯ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಜೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅರಸನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದ್ಧರಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

೭. ಕಾಡು, ಹಗಲು ಮತ್ತು ಇರುಳು, ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮತ್ತು ತಂಪು, ಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಋತುಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

೮. ನಾಡು, ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಅಂತರಗಳನ್ನು, ಅಪಾಯ ಮತ್ತು ಅಭಯಗಳನ್ನು, ಬಯಲು ಮತ್ತು ಓಣಿಗಳನ್ನು, ಸಾವು ಮತ್ತು ಬಾಳಿನ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು, ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

೯. ಮನ್ನೆಯ, ವಿವೇಕ, ವಿಶ್ವಾಸ, ಇಂಬಿಕೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಡಾಖಂಡಿತವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ.

೧೦. ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತುಗಳು, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ತಕ್ಕ ಉಪವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಸಂಗಟಿಸುವಲ್ಲಿ, ಸೇನಾನಾಯಕರ ದರ್ಜೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ, ಪಡೆಗೆ ಸಾಮಾನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ ದಾರಿಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

೧೧. ಈ ಐದು ತಲೆಗಳು ಪ್ರತಿ ದಂಡನಾಯಕನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಅರಿತವನು ಗೆಲುವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅರಿಯದೇ ಹೋದವನು ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

೧೨. ಆದುದರಿಂದ, ಕಣದ ಹದವನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಹವಣಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಇವು ನಿಮ್ಮ ಹೋಲಿಕೆಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಆಧಾರವಾಗಿರಲಿ;

೧೩.
(೧). ಈ ಅರಸರೀರ್ವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನೈತಿಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾನೆ?

(೨). ಈ ದಂಡನಾಯಕರೀರ್ವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜಾಣರು?

(೩). ಯಾರಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಮತ್ತು  ನಾಡುಗಳ ಅನುಕೂಲತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ?

(೪). ಯಾವ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಡುವಾಗಿ ಹೇರಿದ್ದಾರೆ?

(೫). ಯಾವ ಪಡೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ?

(೬). ಯಾವ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳುಗಳು ಕಠಿಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ?

(೭). ಯಾವ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ದಂಡನೆ ಮತ್ತು ಮಂಡನೆಗಳು ಸ್ಥಿರ ಖಚಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ?

೧೪. ಈ ಏಳು ಗಮನಗಳಿಂದ ನಾನು ಗೆಲುವು ಇಲ್ಲಾ ಸೋಲನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.

೧೫. ನನ್ನ ಸೊಲ್ಲನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ಅದರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ದಂಡನಾಯಕನು ವಿಜಯೀಯಾಗುವನು: ಅಂತಹವನನ್ನೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿರಸಬೇಕು! ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವವನು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು!

೧೬. ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹಿತನುಡಿಗಳನ್ನುಪಾಲಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಈವರೆಗೆ ಹೇಳಿದ ನಿಯಮಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಸಹಾಯಕವಾಗುವ ಬೇರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿದ್ದರೆ ಅವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

೧೭. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ.

೧೮. ಎಲ್ಲಾ ಕಾಳಗಗಳು ಮೋಸವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ.

೧೯. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಕದನಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಗಿರದಂತೆ ತೋರಿಸಬೇಕು; ನಮ್ಮ ಪಡೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯರಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಬೇಕು; ನಾವು ಸನಿಹದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ವೈರಿಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಗೋಚರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು.

೨೦. ವೈರಿಯನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಲು ಎರೆ ಹಾಕಿ. ಗೊಂದಲದ ಆಟವಾಡಿ, ಇಂತು ಅವನನ್ನು ಕಿವುಚಿ ಬಿಡಿ.

೨೧. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲು ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದರೆ,  ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿ. ಅವನು ನಿಮಗಿಂತ ಗಟ್ಟಿಗನಾಗಿದ್ದರೆ, ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನುತಪ್ಪಿಸಿ.

೨೨. ನಿಮ್ಮ ಎದುರಾಳಿ ಮುಂಗೋಪಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಕೆಣಕಲು ಯತ್ನಿಸಿ. ಅವನ ಸೊಕ್ಕೇರಿಸಲು ಜೊಳ್ಳಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ.

೨೩. ಅವನು ವಿಶ್ರಾಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕದಡಿಸಿ. ಅವನ ಪಡೆಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಒಡೆಯಿರಿ.

೨೪. ಅವನ ಏರ್ಪಾಡಿನ ಕೊರತೆಯಿದ್ದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಹೋಗಿ, ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ.

೨೫. ಗೆಲುವಿಗೆ ಸೊಪಾನವಾಗುವ ಈ ಅಂಕ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಮೊದಲೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದು.

೨೬. ಕಾಳಗದ ಮೊದಲೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ದಂಡನಾಯಕನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಸೋಲನ್ನನುಭವಿಸಿದವನು ಕೆಲವಷ್ಟೇ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೆಚ್ಚು ಲೆಕ್ಕಗಳು ಗೆಲುವಿಗೆ ಹಾದಿ, ಕೆಲವು ಸೋಲಿಗೆ: ಇನ್ನೆಷ್ಟನ್ನುವುದು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ! ಈ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟು, ನಾನು ಯಾರು ಗೆಲುವರುಇಲ್ಲಾ ಸೋಲುವರು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.

Source:
http://suntzusaid.com/book/1

Unbalanced Fear

All pieces are falling into place. Today* I came to know that Vertigo has been named as the greatest film of all time. Today I came to know that I am having my own tryst with the vertigo. I don't think there is any connection between these two events except for the word vertigo. So it's just two different things coming together on the same day and I'm like "vertigo", "vertigo". However, my vertigo is self diagnosis and not confirmed by an expert or a doctor. So even 'vertigo' being common is also doubtful.

I stopped my car at a signal and suddenly felt my car moving backwards. Now this has happened to me before whenever I had to stop on a up slope.  Every time I felt I might not be controlling the car properly. But in those days I also blamed it, with my half cooked knowledge, on Newton's laws or some Einstein's experiment. But this time I was curious whether there is something more to it as it happened on an even road. I browsed and came across others having the same experience and finally zeroed in on 'benign vertigo'.

My constant fear with driving has been the event where I have to stop and move on an up ramp  road.This fear has been my constant companion whenever I have to take my car out. I do like driving with the windows closed, music playing and lost in dreams. Heavy traffic doesn't interfere with my reverie on a straight road. But the thought of getting caught in a traffic on a ramp where I have to stop the car and then move up has been a scary one. During the initial days of my driving, I would become very conscious of the upcoming ramp, the heart beat would go up, legs would start shivering and the sweat would appear all over my face. After three or four years, the physical manifestations of my fear have disappeared but I'm still very conscious of an impending ramp whenever I drive.

Not that I found it difficult to control my car. In fact, except for couple of times (early days of driving ) I always managed to manoeuvre the car up with hardly making it move backwards which is my biggest fear (though most drivers don't even care the slight initial backward movement). However, once I felt the vertigo when I stopped on a ramp and that fear remained with me for too long. 

But the dampening part of this experience was it took years for my body to become normal. It doesn't feel great that I no longer sweat or shiver at the thought of a ramp or I don't have any sense of achievement in becoming normal. Strangely, it feels rather demoralizing that I battled with a pseudo fear. It's as if my driving skill was not properly registered with the fear mechanism.

Would I have been a  normal driver had it not for the vertigo? I can only speculate now. The interplay between actual physical deficiency which in turn creates psychological signals is rather intriguing.  What is the point of this fear? Is that a way to stop me from driving as the actual physical deficiency might have led to some life threatening accidents? If so, is there a way to register the skill such that the fear mechanism could be controlled quickly? The fact is it took so many years for the manifestations of the fear to go, I guess it's as if body became immune to the fear. I mean I still become conscious but don't feel shivering or increased heart beat (and which I keep monitoring). The worst part is it has diluted the quality of life.

*I started this post on August 2nd.